Nauka o języku polskim

Główne cechy dramatu romantycznego.

Wyjaśnienie pojęcia groteski.

Styl artystyczny - to styl dzieła literackiego - dzieła sztuki, które ma za tworzywo język, ale rządzi się innymi prawami niż wszelkie inne komunikaty językowe.

Publicystyka to dział piśmiennictwa zajmujący się omawianiem aktualnych spraw społecznych, politycznych, gospodarczych i kulturalnych na łamach prasy albo w innych środkach masowego przekazu - w radiu i telewizji. Publicystyka służy przedstawianiu i propagowaniu poglądów, przekonań i opinii. Posługuje się ona różnymi formami wypowiedzi, jak artykuły, eseje, szkice, recenzje, reportaże, felietony i korespondencje. Styl tych publikacji jest zróżnicowany w zależności od formy, jaką dany dziennikarz uprawia.

Styl naukowy - to styl, którym pisane są dzieła specjalistyczne z różnych dziedzin wiedzy. W zależności od tego, jakiej dziedziny rozprawa dotyczy, występuje w tym stylu duża liczba wyrazów specjalnych, terminów o ściśle określonych znaczeniach.

Styl kancelaryjny (styl korespondencji biurowej) - cechuje go upodobanie do używania wyrażeń i zwrotów uroczystych, książkowych (domy - budynki mieszkalne; kupować - nabywać; spożywać - konsumować; starać się - dokładać starań).

Styl przemówień - najbardziej zbliżony do języka artystycznego, najbardziej ozdobny, zawierający wyrazy, wyrażenia i zwroty na cechowane emocjonalnie, odznaczające się podniosłością. Operuje kunsztowną budową zdań. Bywa także nazywany stylem retorycznym.

Styl potoczny - spotykamy się z nim najczęściej w języku mówionym.

Styl - jest to indywidualny sposób wyrażania uczuć i myśli, za pomocą form językowych. Pochodzi od greckiego słowa stylos - rylec do pisania na tabliczkach woskowych.